Na een lange periode van voorbereiding is het project A2 HetVonderen - Kerensheide het afgelopen jaar eindelijk echt tot leven gekomen. Waar jarenlang vooral is gewerkt aan plannen, vergunningen en besluitvorming, verschoof in 2025 de aandacht naar het werk buiten. Zowel opdrachtgever Rijkswaterstaat als aannemer Boskalis kijken positief terug en met een nuchtere blik vooruit.
Projectmanager Frans Hendrikx (Rijkswaterstaat) en projectdirecteur Michel Bekooy (Boskalis)
Voor projectmanager Frans Hendrikx van Rijkswaterstaat markeerde 2025 het einde van een lange wachttijd. Sinds de eerste bestuurlijke afspraken in 2012 is er dertien jaar gewerkt aan de voorbereiding van het project. “Wachten op besluiten, op grondverwerving, op de aannemer,” blikt hij terug. “Vorig jaar mocht de schop eindelijk de grond in.”
Wat lange tijd vooral op papier bestond, werd nu zichtbaar langs en op de weg. Dat zorgde voor een nieuwe dynamiek, niet alleen in de omgeving, maar ook binnen het projectteam. De focus verschoof van plannen maken achter het bureau naar het dagelijkse werk op en rond de A2. Hendrikx is daarbij trots op de stabiliteit van het team dat aan dit project werkt. “We werken al jaren met grotendeels dezelfde mensen, van Rijkswaterstaat tot onze partners. Dat zorgt voor vertrouwen en maakt dat je ook in complexe fases samen stappen kunt zetten.”
Omschakelen en doorwerken
Ook voor Boskalis was het een spannend jaar. Projectdirecteur Michel Bekooy kijkt terug op een periode waarin het team te maken kreeg met een aanzienlijke uitbreiding van de opdracht. Zo werden aanvullende faunamaatregelen toegevoegd, die leiden tot twee jaar extra bouwtijd ten opzichte van de oorspronkelijke planning.
Het eerste deel van het jaar stond voor Boskalis dan ook vooral in het teken van het uitwerken van nieuwe plannen en het maken van aanvullende afspraken met Rijkswaterstaat. “Dat is een intensief proces,” legt Bekooy uit. “Het gaat over het uitwerken van maatregelen, toestemmingen en vergunningen, planning, kosten, verantwoordelijkheden en risico’s. Dat vraagt zorgvuldigheid van beide kanten.” Terugkijkend is hij tevreden over hoe dat proces is verlopen en over de uitkomst. Ondertussen liepen andere werkzaamheden ook gewoon door, waaronder onderzoek naar niet gesprongen explosieven, archeologisch onderzoek, verwijderen begroeiing en een combinatie van het verleggen van kabels en leidingen en aanpassingen aan kruisende wegen. Essentieel voor het verdere verloop van het project.
Het eerlijke verhaal
Een belangrijke mijlpaal voor beide organisaties was de eerste grote weekendafsluiting in november. Ondanks een tegenslag maandagochtend met het asfalt, verliep deze enorme operatie succesvol. De reacties uit de omgeving waren opvallend positief.
Volgens Hendrikx is dat geen toeval. “We hebben steeds het eerlijke verhaal verteld: het wordt druk, het wordt chaos, blijf weg als het kan.” Doordat de verwachtingen vooraf helder waren, gaven weggebruikers gehoor aan die oproep en bleven verkeersproblemen uit.
De uitdaging zit volgens hem in de komende afsluitingen. “We willen voorkomen dat mensen denken: het viel de vorige keer mee, dus ik ga nu wel de weg op.” Daarom blijft het projectteam de omgeving nauw betrekken bij de verbreding van de A2. Hendrikx benadrukt dat vragen en signalen uit de omgeving welkom zijn, zeker als informatie niet duidelijk genoeg is.
Achter de schermen
Wat volgens Bekooy soms onderbelicht blijft, is hoeveel werk er schuilgaat voorafgaande aan zo’n afsluiting. “Men focust vaak op hét weekend, maar er zijn bijna geen weken voorbijgegaan in 2025 waarin niet ’s avonds, ’s nachts of in het weekend is gewerkt. Dat vraagt veel van mensen.”
Hij spreekt met zichtbaar respect over het uitvoerende team. “Er werken veel collega’s die onregelmatige diensten draaien. Anderen zijn wekelijks meerdere nachten van huis omdat het dagelijks van huis naar werk reizen door de afstand niet meer mogelijk is. Zij moeten hun gezinsleven combineren met het project. Dat verdient waardering. Zonder hen is zo’n project simpelweg niet mogelijk.”
Vooruitblik
Wie denkt dat na de opstartfase rustiger vaarwater volgt, komt bedrogen uit. Binnen het projectteam wordt 2026 omschreven als een ‘duurloop op hoog tempo’. Het hele jaar door zijn er werkzaamheden. Al in het voorjaar staan belangrijke mijlpalen op de planning, waaronder de oplevering van de eerste faunapassages voor de ingekorven vleermuis. Ook later in het jaar blijft het werk intensief, met in oktober opnieuw een volledige weekendafsluiting van de A2.
Tegelijkertijd wordt al vooruitgekeken naar 2027. De data van de weekendafsluitingen worden momenteel in overleg met Rijkswaterstaat, ProRail, provincie en andere stakeholders afgestemd. Daarbij is het steeds zoeken naar een goede balans tussen verschillende belangen, van lokale evenementen tot werkzaamheden elders in het land. In het afgelopen jaar is een goede basis gelegd voor die samenwerking, die zich de komende periode verder kan ontwikkelen.
Samen naar het eindresultaat
Beide managers zijn realistisch: bij een project van deze omvang kan altijd iets tegenzitten. Bekooy vat het samen met een herkenbare vergelijking: “Je kunt thuis je keuken niet verbouwen zonder dat je een keer niet kunt koken. Zo is het in de basis ook met de A2, alleen zijn de ingrepen natuurlijk van een andere orde. We proberen de hinder zo veel mogelijk te beperken, maar uiteindelijk doen we het voor een resultaat waar we straks allemaal plezier van hebben.”
Met een stabiel team, een open houding richting de omgeving en de lessen van het afgelopen jaar ligt er een druk, maar veelbelovend vervolg in het verschiet voor de A2 Het Vonderen - Kerensheide.